مـــردان خــــدا

Monday, July 21, 2003

هنگامي كه به آنها Ú¯Ù?ته ميشود چرا مانند ديگران به خدا Ùˆ پيامبرش ايمان نمي آوريد ميگوند ما هرگز مانند كساني كه از روي ناداني Ùˆ بي عقلي ايمان آورده اند تسليم نمي شويم چون اينان سÙ?يه Ùˆ بي شعورند. اما اين بيچارگان درك نمي كنند كه نادان Ùˆ بي خرد خود آنان هستند كه دچار غرور وخود بزرگ بيني شده اند Ùˆ از حق گريزانند.

(سوره بقره آيه 13 )

_______________________________________

Monday, June 30, 2003

åæÇáÚÒíÒ

ÂãÏ ÇÒ ÏÑ æ ÈäÔÓÊ ÈÇ æÝÇ ßäÇÑ ãä
ÈÒã ãÇ ?áÓÊÇäí ßÑÏíÇÑ ?áÚÐÇÑ ãä
?ÝÊãÔ ÏáÇ Èä?Ñ ?Ôã ãÓÊ íÇÑ ãä
Èí æÝÇ ä?ÇÑ ãä ãí ßäÏ ÈßÇÑ ãä
ÎäÏå åÇí ÒíÑ áÈ ÚÔæå åÇí ?äåÇäí

(ÔíÎ ÈåÇÆí )

_______________________________________

Saturday, June 28, 2003

åæÇáÚÒíÒ

ÂãÏ ÇÒ ÏÑ æ ÈäÔÓÊ ÈÇ æÝÇ ßäÇÑ ãä
ÈÒã ãÇ ?áÓÊÇäí ßÑÏíÇÑ ?áÚÐÇÑ ãä
?ÝÊãÔ ÏáÇ Èä?Ñ ?Ôã ãÓÊ íÇÑ ãä
Èí æÝÇ ä?ÇÑ ãä ãí ßäÏ ÈßÇÑ ãä
ÎäÏå åÇí ÒíÑ áÈ ÚÔæå åÇí ?äåÇäí

(ÔíÎ ÈåÇÆí )

_______________________________________

Tuesday, June 24, 2003

هوالباعث

هركه را اسرار حق آموختند
مهر كردند و دهانش دوختند

(..........)

_______________________________________

Sunday, June 22, 2003

هوالروو�

ما به نرد هجرانت همچو مهره در بنديم
دل زغير ببريديم ديده از جهان كنديم
ديده ايم رويش را باز آرزو منديم
دين و دل بيك ديدن باختيم و خرسنديم
در قمار عشق اي دل كي بود پشيماني

(شيخ بهائي)

_______________________________________

Saturday, June 21, 2003

489
(يارئو� ويارحيم)

_______________________________________

Friday, June 20, 2003

هوالهادي

بد مرا شب دوشين بزمكي به پنهاني
كز درم درآمد يار با جمال نوراني
گ�تم اين سخن هردم نزد دلبر جاني
ساقيا بده جامي زان شراب روحاني
تا دمي براسائيم زين حيات جسماني

(شيخ بهائي )

_______________________________________

Wednesday, June 18, 2003

هوالقابض

الهي , زاهد از تو حور مي خواهد قصورش بين
به جنت مي گريزد از درت يارب شعورش بين

(نشان از بي نشانها)

_______________________________________

Tuesday, June 17, 2003

براي شناخت انسانها بايد سكوت آنها را شناخت

_______________________________________

Monday, June 16, 2003

هوالبر

خانه ويران، دل پريشان مي روم
رو به سوي كوي جانان مي روم

مي روم آنجا كه ياران ر�ته اند
در مصا� عهد و پيمان ر�ته اند

خوشتر از ايام وصل يار نيست
اين زمان را هيچ كاري كار نيست

كار دل را همت دلدار بود
ورنه دل از كار خود بيمار بود

دل زدرد و درد را پيمان به دل
زين ميان من مانده ام باري خجل

اين ندانستم كه دل چون مي رود
وان نپرسيدم كه چون خون مي خورد

آن بلا كز يار مي آيد نكوست
وان نكويي كز بلا خيزد از اوست

آن بلا كو خوان نعمت مي نمود
نعمتي را يك بلا از ك� ربود

خانه دل را بلا آباد كرد
اين بلا صد مبتلا آزاد كرد

مبتلا را شوق ديگر در سر است
در دلش ا�سانه صد اختر است

اختري چون اخگر سوزنده رو
مرهم هر درد بيدرمان از او

درد و درمان نزد عاشق خوذ يكيست
كيست آن عاشق نداند درد چيست

درد را درمان كني ا�زون شود
هم بدينسان عاشقي م�تون شود

چونكه م�تون شد دل از ك� مي رود
پاي كوبان با ني و د� مي رود

مي رود آنجا كه ياران ر�ته اند
در مصا� عهد و پيمان ر�ته اند

راستي دل از چه شيدا مي شود؟
آرزو در سينه پيدا مي شود؟

مي برد آنجا تو را كو چاره نيست
چاره اي بر اين دل بيچاره نيست

سينه مالامال خون و درد و رنج
اي بسا از رنج مي آيي به گنج

گنج رنج تو مقامي ديگر است
مي رسي آنجا كه آنجا دلبر است

دلبر از شوق وصالت مست مست
پرده بيگانگي از هم گسست

آدمي از خاك بر ا�لاك شد
گاه از اوج �لك در خاك شد

خاك را آيينه عبرت بدان
پست و بالا ر�تن �طرت بدان

�طرت ما را نكو بر با�تند
ليك مردم راه ديگر تاختند

ره تو را خود رهنمايي مي نمود
هيچگه از خود نپرسيدي چه بود

عاشق خود گشته اي اي بيخبر
زين سبب هر دم �زايد درد سر

جز هوس در دل نداري توشه اي
بر نچيدي زعاشقي تو خوشه اي

عاشقي كار دل بيمار نيست
آنچه از صورت برآيد كار نيست

خانه دل جز حريم يار نيست
زين سبب دل خانه اغيار نيست

چونكه دل را از هوس پر كرده اي
بي جهت ياد زر و در كرده اي

در تو جز عشق نبود در جهان
عشق را سرمايه اي جاويد دان

چون زمان را و مكان را ساختند
عشق را در جوهرش انداختند

عالم از عشق است مي گردد به نظم
ورنه هر ذره كند آهنگ رزم

تا دلت از درد پر گوهر نشد
داستان عشق تو چون زر نشد

چون ندانستي كه درد عشق نيست
پس دلت با عشق هم همخانه نيست

عشق �رياد دل و دلدادگيست
غير دلبر با همه بيگانگيست

عشق دريايي پر از جوش و خروش
در دل عاشق نوايي پر زجوش

چون سرود عشق امد در ميان
پس جهاني در وجودت شد عيان

عشق را ا�سانه ها در پي بود
چون نمي داني مگو پس كي بود؟

عشق در دل شور و ا�سون مي كند
خانه دل را پر از خون مي كند

عاشق از درد درون لب بسته است
از �راق يار خود دلخسته است

روز و شب در كوي دلبر مي رود
در خيالش نشئه از وي مي شود

چون هواي يار در سر داشته است
عشق را بذر محبت كاشته است

عشق از خون و جنون دم مي زند
گاه در دل شوق و گه غم مي زند

عشق اضطرلاب ديگر مي شود
عاقبت دل هم به سويش مي رود

مي رود آنجا كه جانان ر�ته اند
در مصا� عهد و پيمان ر�ته اند

احمد مسعود(شاعر گيلاني

_______________________________________

Sunday, June 15, 2003

الهي، آ�ريدي رايگان، روزي دادي رايگان، بيامرز رايگان...˜ه تو خدايي و نه بازرگان!
« خواجه عبدالّله انصاري »

_______________________________________

Friday, January 10, 2003
هوالمهيمن

چه زيباست ان زماني كه انسان مي‌خواهد ، نمي‌تواند
نمي خواهد،مقـدر مي‌شود
شب پيشين عـروجي بود
عروج به سرزميني دور
سالها �اصله
پانصدوشصت سال
در زماني اندك
در گذر يك شب
تمدني ديگر
نـا كـجــاآبــاد
بسيار زيبا ، مــ�ــــرح
و بياد ماندني
........
......
....
( سوتـه دل )

_______________________________________

Saturday, June 14, 2003

هوالسلام

اي دل اگر عاشقي در پي دلدار باش
بر در دل، روز و شب، منتظر يار باش

دلبر تو دائما بر در دل حاضر است
روزن دل برگشا’ حاضر و هشيار باش

ديده جان روي او گر چه ببيند عيان
در طلب روي او روي به ديوار باش

ناحيت دل گر�ت لشكر غوغاي ن�س
پس تو اگر عاشقي، عاقل و بيدار باش

نيست كس آگه كه يار كي بنمايد جمال
ليك تو باري بنقد ساخته كار باش

در ره او هر چه هست با دل و جا وق� كن
تو به يكي زنده اي ، از همه بيزار باش

گر دل و جان تو را در بقا آرزوست
دم مزن و در �نا همدم عطار باش

(عطار نيشابوري )

_______________________________________

Friday, June 13, 2003

انسان آنگاه به كمال مي رسد كه عاشقانه زندگي كند.

_______________________________________

Tuesday, June 10, 2003

ه�دهم خرداد1382

****************

الهي !آمده ام ردم مكن , آتشينم كرده اي , سردم مكن

(حسن زاده آملي)

_______________________________________

سوم خرداد1382

************

لحظه ديدار نزديكست.
باز من ديوانه ام، مستم؛
باز ميلرزد دلم،دستم.
بازگويي در جهان ديگري هستم.
هاي! نخراشي به غ�لت گونه ام را، تيغ!
هاي، نپريشي ص�اي زل�كم را، دست!
و آبرويم را نريزي، دل!
- لحظه ديدار نزديكست.

(اخوان ثالث)

_______________________________________

Sunday, April 06, 2003

هـــــوالرحــــيم

ســـــــوال ؟

چـرا مخلـوق را گوينـد واصل
سلوك و سير او چون گشت حاصل ؟

جــــــواب:

وصـال حـق زخلقيت جدائـي است
زخود بيگانه گشتن آشنائي است

چو ممكن گرد امكان بر�شاند
بجـز واجب دگـر چيزي نماند

وجود هر دو عالم چون خيال است
كـه در وقت بقا عيـن زوال است

نه مخلوق است آنكو گشت واصل
نگويد اين سخن را مـرد كامل

عدم كي راه يابد اندر اين باب
چـه نسبت خـاك را بارب اربـاب

عدم چبود كه باحق واصل آيد
وزو سيـر و سلوكي حاصل آيد

اگر جانت شود زين معني آگاه
بگوئي در زمـان استغ�ـرالله

تو معدوم و عدم پيوسته ساكن
به واجب كي رسـدمعـدوم ممكن

نداردهيچ جوهر بي عرض عيـن
عرض چبود چو لا يبقي زمانين

حكيمي كاندرين �ن كرد تصنيـ�
بطول و عرض و عمقش كرد تعري�

هيولي چيست جـز معدوم مطلق
كه ميگردد به دو صورت محقق

چو صورت بي هيولي در قدم نيست
هيولي نيز بـي او جز عدم نيست

شـده اجسـام عالم زيـن دو معـدوم
كه جز معدوم از ايشان نيست معلوم

ببيـن ماهييتت را بـي كم و بيش
نه موجود نه معدوم است در خويش

نظر كـن در حقيقت سـوي امكان
كه او بي هستي آمد عين نقصان

وجوداندر كمال خويش ساري است
تعيـن‌ها امـور اعتبـاري اسـت

امــور اعتباري نيست موجـود
عدد بسيار و يك چيزست معدود

جهان را نيست هستي جز مجازي
سراسركار او لهو است و بازي

(گلشن‌راز)

_______________________________________